Informujemy, że na tej stronie stosujemy pliki cookies (tzw. ciasteczka). Korzystając ze strony wyrażają Państwo zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Jeśli chcą Państwo zmienić tę opcję, należy zmienić ustawienia przeglądarki dotyczące przechowywania i uzyskiwania dostępu do plików cookies w Państwa komputerze. Rozumiem komunikat.

Kliknij tu aby zamknąć powiadomienie.

ARCHIWUM DZIAŁU: W regionie

Zdobyli nagrodę za Reklamę Społeczną o żywności

dodane 18.01.2016
[Sosnowiec] Uczniowie ze Szkoły Podstawowej nr 23 w Sosnowcu znaleźli się w gronie laureatów tegorocznej edycji konkursu „Tesco dla szkół. Przyszłość na talerzu". Grupa projektowa Studio z pasją z opiekunem Agnieszką Zarębą-Furgol stworzyła najlepszą reklamę społeczną audio i wygrała nowoczesny sprzęt multimedialny dla swojej szkoły o wartości około 4 300 zł. Uczniowie sukcesy w projekcie „Tesco dla szkół"  odnosili już dwukrotnie, w 2014 r. jako laureat regionalny wygrali dla szkoły wyposażenie nowoczesnej mobilnej sali kinowej o wartości około 5000 zł, a rok później zespół uzyskał ogólnopolskie wyróżnienie i jego członkowie otrzymali nagrody indywidualne za około 1500 zł.   Reklamę społeczną promującą widzę o żywności uczniowie stworzyli w ramach programu edukacyjnego Tesco dla Szkół – „Przyszłość na talerzu”. W programie bierze udział już prawie 1400 dzieci z województwa śląskiego, ale rekrutacja jest wciąż otwarta dla szkół podstawowych i gimnazjalnych, a na rozdanie czeka jeszcze pula ponad 200 nagród. Program Tesco dla Szkół – „Przyszłość na talerzu” oferuje (jeszcze do kwietnia 2016 r.) wyjątkowy konkurs dla szkół podstawowych i gimnazjalnych, łącząc edukacjęi cenne nagrody z emocjonującą zabawą oraz przygodą.   Reklamy Społeczne zostały ocenione przez jury złożone z ekspertów, które wyłoniło najlepsze prace. – Tegoroczna edycja była dla mojego zespołu wielkim zaskoczeniem. Każdy mógł znaleźć coś dla siebie i wykazać się tym, co umie robić najlepiej zgodnie z etapem edukacji. Organizatorzy mieli genialny pomysł, aby wszystko przekazywać partiami w kolejnych zadaniach – mówi Agnieszka Zaręba-Furgol, opiekun sosnowieckiego zespołu Studio z pasją. – Już nie możemy się doczekać kolejnych wyzwań – dodaje.   Na czym polega program? Po zgłoszeniu do konkursu zespołu uczniów, nauczyciel otrzymuje wiadomość od Julka, młodego przedstawiciela tajemniczej Agencji F.O.O.D. z odległego XXIII wieku. Dzieci dowiadują się, że w przyszłości ludzie całkowicie utracili wiedzę o tym, jak produkuje się żywność, a zamiast przyrządzać zdrowe i pełnowartościowe potrawy, łykają odżywcze pastylki. Zadaniem uczniów jest przekazanie rówieśnikom z przyszłości wiedzy oraz informacji o tym, jak produkuje się żywność oraz przekonać ich do zdrowego odżywiania się. Uczestnicy sami odkrywają jednak wiele cennych faktów i uczą się nowych umiejętności – np. jak samodzielnie zrobić masło, wyprodukować własny zakwas do pieczenia chleba oraz poznają proces produkcji wielu popularnych produktów.   Program Tesco dla Szkół – „Przyszłość na talerzu” to 13. edycja projektu edukacyjnego, w którym Tesco wsparło już ponad 11 000 szkół z całej Polski. Tegoroczna edycja została zaprojektowana jako gra edukacyjna, przystosowana do warunków szkół podstawowych i gimnazjalnych, w ramach której nauczyciele otrzymują pakiety materiałów i narzędzi do zaangażowania uczniów w istotny, ale i niełatwy temat – zdrowe odżywianie oraz produkcja żywności. Jak wynika z badania „Przyszłość na talerzu”, uczniowie mają znikomą wiedzę na temat pochodzenia żywności. Dzieci ze Śląska nie wiedzą, jak powstają popularne produkty spożywane przez nich na co dzień, a co za tym idzie – nie potrafią określić, czy są w ogóle zdrowe. Np. co trzeci uczeń ze śląskich szkół nie zdaje sobie sprawy, że pączki nie są jednak zaliczane do zdrowej żywności. Dlatego też w ogromnej większości dzieci dokonują niezdrowych wyborów, a problem otyłości rośnie.   Program Tesco dla Szkół jest odpowiedzią na ten problem i stanowi wsparcie szkół zarówno w szerszej edukacji żywieniowej dzieci, jak i we wdrażaniu zmian wprowadzonych przez rozporządzenie Ministra Zdrowia o asortymencie w sklepikach szkolnych.   Program „Przyszłość na talerzu” to również atrakcyjne nagrody. Konkurs Reklam Społecznych, w którym zwyciężyła m.in. Szkoła Podstawowa nr 23 w Sosnowcu, to tylko pierwsza okazja do ich rozdania. Na wszystkie szkoły chętne do walki o lepszą przyszłość czeka pula ponad 200 nagród: od sprzętów multimedialnych, przez pomoce i gry edukacyjne do sprzętów sportowych.   Zgłoszenia i rywalizacja zespołów trwa do 15 kwietnia 2016 r. Na zespoły czekają zadania grupowe, do przeprowadzenia w klasie, świetlicy lub na zajęciach kółek zainteresowań, jak i indywidualne dla zaangażowanych uczniów. Za każde zadanie zespoły zdobywają punkty, które następnie mogą wymienić na nagrody.   Link do zwycięskiej pracy Grupy projektowej Studio z pasją: http://tescodlaszkol.pl/zespol/28/studio-z-pasja/6 A taką nagrodę wygrali: http://tescodlaszkol.pl/nagroda/24 Więcej informacji o programie oraz zapisy dla szkół na www.tescodlaszkol.pl. (s)

Setna rocznica śmierci budowniczego sosnowieckiej katedry

dodane 14.01.2016
[Sosnowiec] 100 lat temu, 13 stycznia 1916 roku, zmarł w Sławkowie ks. Dominik Roch Milbert, budowniczy kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu, będącej dzisiaj Katedrą Diecezji Sosnowieckiej. Został pochowany na sosnowieckim cmentarzu przy ul. Smutnej. Ks. Dominik Roch Milbert został pierwszym rektorem kościółka kolejowego w Sosnowcu. Jednakże ten mały kościół przestał być wystarczający dla coraz większej liczby ludności zamieszkującej Sosnowiec. Z jego inicjatywy w roku 1893 rozpoczęto budowę nowej, dużej świątyni. Kamień węgielny poświęcił bp kielecki Tomasz Teofil Kuliński. Budowę ukończono w 1899 roku, a 3 marca tego samego roku bp Kuliński erygował nową sosnowiecką parafię p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, wydzielając ją z parafii Czeladź. Ksiądz Milbert zostaje jej pierwszym proboszczem. Przy kościele buduje w tym czasie także okazałą plebanię i zakłada cmentarz parafialny przy ulicy Smutnej.Zgodę zaborców na budowę świątyni uzyskano poprzez fortel - rozgłoszenie, że kościół ma być wotum dziękczynnym za uratowanie cara Aleksandra III Romanowa od śmierci w katastrofie kolejowej pod Borkami na Ukrainie (niektórzy mówią o zamachu, choć specjalna komisja nie potwierdziła tej hipotezy).Między stacjami Taranowka i Borki na linii Kursk-Charków 17 października 1888 r. wykoleił się pociąg wiozący cara i jego rodzinę.Ksiądz Milbert był także pomysłodawcą wystroju nowego kościoła w postaci fresków, będących kompilacją scen biblijnych i chlubnych wydarzeń z historii Polski. Do wykonania tych projektów zaprosił krakowskich artystów: Włodzimierza Tetmajera i Henryka Uziembłę.Za sprawą ks. Milberta, w trójnawowej świątyni znalazły się: ołtarz, ambona, ławki dębowe, posadzka, a nade wszystko oryginalna religijno-patriotyczna polichromia autorstwa Włodzimierza Przerwy-Tetmajera i Henryka Uziębły. Przez 3 lata, bez specjalnych rysunków, by szkice nie wpadły w ręce władz carskich, przedzierając się przez zieloną granicę Tetmajer zdobił pięknymi malowidłami ściany świątyni. Krakowscy artyści przedstawili w swym niepowtarzalnym dziele akt Wniebowzięcia NMP, w którym motywy religijne splecione są z motywami narodowymi. Na ścianach bocznych z kolei widnieją freski ukazujące Chrzest Litwy z Jagiełłą i Jadwigą a także orłem polskim oraz litewską Pogonią. Jest też polichromia przedstawiająca Kingę i Bolesława Wstydliwego z górnikami.W 1904 r. pierwszy organista parafii, Antoni Lewandowski, wraz z ks. Milbertem założyli chór, któremu nadali nazwę „Lutnia”, a Antoni Lewandowski został jego pierwszym dyrygentem. Początkowo śpiewało w nim 23 młodzieńców.W 1910 roku ksiądz Milbert zostaje przeniesiony przez biskupa kieleckiego ks. Augustyna Łosińskiego do parafii w Sławkowie, gdzie 13 stycznia 1916 roku umiera. Jego ciało sprowadzono do Sosnowca i pochowano na cmentarzu przy ul. Smutnej. Władze Sosnowca, mimo kilku wniosków, do dnia dzisiejszego nie przyznały ks. Milbertowi tytułu Honorowego Obywatela Miasta. Piotr Dudała

Mesajah zagra w Muzie

dodane 13.01.2016
[Sosnowiec] W ostatni piątek stycznia o godzinie 20.00 na scenie Muzy zagości Mesajah, artysta znany z muzyki reggae, dancehall i raggamuffin. Urzeka podejściem do muzyki, emanuje niesamowitą energią i łączy style, wychodząc poza ramy gatunkowe. Mesajah, czyli Manuel Rengifo Diaz, jest wokalistą, autorem tekstów, producentem i kompozytorem. Dzięki temu jego muzyka jest spójna, a każdy dźwięk oraz słowo starannie przemyślane i wyważone. Swoją karierę muzyczną rozpoczynał jako członek zespołu Natural Dread Killaz. Obecnie sukcesywnie powiększa grono znanych artystów, z którymi współpracuje. Jest otwarty na wszystkie gatunki muzyczne, a jego nieszablonowe podejście do muzyki wyniosło Mesajah na podium polskiej sceny muzycznej. – Na koncercie na pewno nie zabraknie dobrej energii – mówi Michał Góral, dyrektor Miejskiego Klubu im. Jana Kiepury. – Koncerty Mesajah znane są z tego, że każdy uczestnik bawi się do ostatniego dźwięku, dlatego mamy nadzieję, że i tym razem będzie podobnie – dodaje. Mesajah koncertował między innymi podczas takich festiwali jak One Love Sound Fest, Przystanek Woodstock, Ostróda Reggae Festival i wielu innych. Towarzyszył na scenie takim artystom jak: Gentleman, Shaggy, Sizzla, Junior Kelly, Stephen Marley, Wu Tang Clan, Anthony B czy Alborosie. Obecnie Mesajah pracuje nad kolejną solową płytą i nieprzerwanie koncertuje w Polsce i zagranicą.29 stycznia o godzinie 20.00 zagra w Muzie. Bilety w cenie 10 i 15 złotych są do nabycia w kasie Miejskiego Klubu im. Jana Kiepury przy Będzińskiej 65 oraz na stronie www.kiepura.pl.   (s)

Wystawa fotografii „W stronę człowieka”

dodane 13.01.2016
[Sosnowiec] Sosnowickie Centrum Sztuki Zamek Sieleckci zaprasza w najbliższy piątek 15 stycznia na godz. 18.00 na wernisaż wystawy fotografii Krzysztofa Gołucha oraz Marka Wesołowskiego pt. „W stronę człowieka”. Na wernisaż wstęp jest wolny. Na wystawie będzie można zobaczyć zdjęcia dwóch artystów, których różni forma wykonywanych prac, zastosowane środki artystycznego wyrazu, środowiska, z których pochodzą ich modele. Łączy ich natomiast niezwykle humanistyczne podejście do człowieka, którego świat stał się tematem tej wystawy. Krzysztof Gołuch z ogromną empatią i szacunkiem ukazuje świat ludzi, których nazywamy niepełnosprawnymi. Pokazuje nam ich codzienne zajęcia, niekiedy heroizm w pokonywaniu własnych ograniczeń, lecz przede wszystkim zwyczajne uczucia: radość, smutek, nadzieje na coś dobrego. Świat portretowanych osób okazuje się bardzo podobny do naszego, a może nawet bardziej autentyczny, szczery. Z kolei Marek Wesołowski posiada dar wykonywania portretów, które ukazują głębię osobowości modela. Nieoczywiste ustawienie, umiejętne operowanie światłem i odniesienia do osobistej biografii portretowanego człowieka pozwalają autorowi pokazać jego nieznane dotąd, ukryte przed światem zewnętrznym – prawdziwe oblicze. Autor nie narusza przy tym prywatności modela, przeciwnie: otacza go szacunkiem, należnym każdemu człowiekowi. Kuratorem wystawy, którą będzie można zwiedzać do 21 lutego br. jest Małgorzata Malinowska.   (s)

Uczniowie „Plater” w „Strefie cienia”

dodane 12.01.2016
[Sosnowiec] „Strefa cienia” to spektakl przygotowany w ramach projektu edukacyjno-artystycznego „Filozofia trochę niekonwencjonalnie”, który już po raz trzeci został zrealizowany w II Liceum Ogólnokształcącym im. Emilii Plater w Sosnowcu. Jego celem jest popularyzacja filozofii, rozumianej – zgodnie z etymologią terminu „filozofia” – jako umiłowanie mądrości, dążenie do zrozumienia świata i człowieka pojmowanego w kategoriach podmiotu aksjologicznego. Projekt został zrealizaowany pod honorowym patronatem prezydenta Sosnowca. Spektakl zostanie zaprezentowany 10 lutego o godz. 17.00 w auli II Liceum Ogólnokształcącego im. Emilii Plater przy ul. Parkowej 1. Wstęp wolny. Zastanawiając się nad tym, co w życiu ludzkim istotne, jaki jest sens człowieczego istnienia, już filozofujemy. Szukanie odpowiedzi na powyższe pytania leży w ludzkiej naturze, jest nierozerwalnie związane z kondycją człowieka, jego egzystencjalnymi potrzebami, które pomagają zaspokajać sztuka, filozofia i religia. Od czasów antycznych filozofia i literatura pozostawały w dość ścisłych związkach. Wielcy myśliciele – jak Platon, Fryderyk Nietzsche – wyrażali swe poglądy w literackiej formie, wielu znakomitych pisarzy – jak Fiodor Dostojewski, Franz Kafka – w dziełach literackich poruszało problemy filozoficzne. Tym razem podstawą naszego projektu stał się wydany w 1956 roku znakomity dramat szwajcarskiego pisarza Friedricha Dürrenmatta zatytułowany „Wizyta starszej pani”. „Strefa cienia” to dzieło moralistyczne, przypowieść o obłudzie i współczesnym konsumpcyjnym świecie, w którym na plan pierwszy wysuwają się dobra materialne określające wartość człowieka w społeczeństwie. „Mam, więc jestem” – można, parafrazując słynną sentencję Kartezjusza, powiedzieć o kondycji człowieka epoki ponowoczesnej. Dürrenmatt napisał „Wizytę…” w konwencji groteskowej i nazwał „tragiczną komedią”. Oparta na estetycznych sprzecznościach groteska (tragizm – komizm) świetnie wyostrza wykreowaną w utworze wizję zdegradowanego fizycznie i moralnie współczesnego świata, w którym ideały i wartości etyczne stały się pustymi frazesami, w którym prawo, uczciwość, odpowiedzialność, sprawiedliwość nie są urzeczywistniane, choć często się o nich mówi. Główną bohaterką „Strefy cienia”, podobnie jak dramatu Dürrenmatta, jest 62-letnia miliarderka, zgorzkniała i ekscentryczna, wielokrotnie zamężna Klara Zachanassian. Po wielu latach wraca ona do rodzinnego miasta, zrujnowanego i podupadłego Güllen. Jego mieszkańcy z wielką pompą witają miliarderkę, mając nadzieję, że wydobędzie ich z nędzy. Klara Zachanassian zgadza się podarować miastu miliard (pięćset milionów na potrzeby miasta i pięćset do podziału na mieszkańców). Stawia jednak warunek – chce za te pieniądze kupić sprawiedliwość, gdyż jako młoda dziewczyna została skrzywdzona przez mieszkańca Güllen – Alfreda Illa. Nastoletnia, uboga Klara miała romans z Alfredem. Jego skutkiem była ciąża dziewczyny. Ill podczas rozprawy sądowej wyparł się jednak ojcostwa dziecka, powołał nawet fałszywych świadków rozwiązłości Klary. Dziewczyna ze zniszczoną reputacją, zaszczuta przez otoczenie, została zmuszona do wyjazdu z Güllen, a jej dziecko niedługo po urodzeniu zmarło. Klara – aby przeżyć –musiała uprawiać prostytucję. Teraz, po wielu latach od tych wydarzeń, niezwykle bogata i pewna siły swych pieniędzy, wraca po sprawiedliwość. Człowieczeństwo (…) jest podporządkowane giełdzie milionerów, jeśli ktoś rozporządza takim kapitałem jak mój, stać go na stworzenie sobie własnego ładu świata. Świat zrobił ze mnie dziwkę, teraz ja zrobię z niego burdel. Kto nie może bulić, a pragnie uczestniczyć w rozkoszach życia, ten musi zgiąć kark” – mówi cynicznie do podlizujących się jej i jednocześnie oburzonych amoralną propozycją miliarderki gülleńczyków. Ukazana w dramacie Dürrenmatta i „Strefie cienia” rzeczywistość ma charakter modelowy, jest metaforą współczesnego, cywilizowanego świata. Pokazuje zbiorowość ludzką w sytuacji moralnej próby, dramatycznego wyboru między wartościami materialnymi a etycznymi, konstytuującymi to, co nazywamy dumnie „człowieczeństwem”. Z jednej strony gülleńczycy doświadczają ogromnej chęci wzbogacenia się, wydobycia z nędzy i zaznania „rozkoszy życia”, z drugiej – uważają się za praworządnych i sprawiedliwych Europejczyków respektujących zasady moralne, więc nie kryją oburzenia propozycją miliarderki. Poza tym Alfred Ill jest jednym z nich, szanowanym obywatelem Güllen i kandydatem do objęcia wkrótce urzędu burmistrza. Tytuł sztuki – „Strefa cienia” – odsyła do symboliki cienia w kulturze europejskiej. Symbolizuje on m.in. fałsz, śmierć, mroczną stronę człowieczej natury, drugie ja. I właśnie do tych negatywnych znaczeń cienia nawiązuje nasz spektakl, pokazujący w przejaskrawiony, groteskowy sposób hipokryzję ludzi i kryzys wartości we współczesnym, konsumpcyjnym świecie, który Dürrenmatt tak scharakteryzował: „Współczesny świat to potwór, którego nie da się już ujarzmić za pomocą ideologicznych formuł”. „Strefa cienia” – podobnie jak „Wizyta…” – to dramat, pomimo akcentów komicznych, gorzki, mający wywołać u odbiorcy moralny wstrząs, skłonić do refleksji o człowieku i tworzonej przez niego rzeczywistości, która powinna stawać się coraz lepsza nie tylko pod względem materialnego standardu życia. Jacek Bajer „Strefa cienia” Reżyseria – Małgorzata Pabian Scenariusz – Michał Jarosławski, Małgorzata Pabian Oprawa muzyczna – Małgorzata Pabian, Maciej Musiał Scenografia – Karolina Witczak Plakat – Bartłomiej Ręczkowski Trailer – Gedeon Kucharski Osoby dramatu: KLARA ZACHANASSIAN – Patrycja Góra MAŁŻONEK KLARY – Paweł Kulawik Alfred ILL – Bartosz Chabowski CÓRKA ILLA – Victoria Łata BURMISTRZ – Julia Kałuża PASTOR – Wojciech Wydmański POLICJANT – Wojciech Kulik ZAWIADOWCA STACJI – Dawid Michalski PIERWSZA – Oliwia Kudełko DRUGA – Natalia Moraczewska TRZECIA – Natalia Stępień
Wróć

Alert

Jesteś świadkiem ważnego wydarzenia?
Urzędnicza bezmyślność dobrowadza Cię do szału?
Wiesz o czymś, co może zainteresować media?

 

Zadzwoń lub napisz do "Wiadomości Zagłębia"
lub przyjdź na dyżur redakcyjny dziennikarzy!

 

zadzwoń: 32 265 00 05

 

napisz: redakcja@wiadomoscizaglebia.pl

KONKURSY

 

 

 

 

 

 

 

Adres redakcji:

"Wiadomości Zagłębia"
ul. Kilińskiego 43

41-200 Sosnowiec

 

tel. 32 265 00 05

e-mail: redakcja@wiadomoscizaglebia.pl