Informujemy, że na tej stronie stosujemy pliki cookies (tzw. ciasteczka). Korzystając ze strony wyrażają Państwo zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Jeśli chcą Państwo zmienić tę opcję, należy zmienić ustawienia przeglądarki dotyczące przechowywania i uzyskiwania dostępu do plików cookies w Państwa komputerze. Rozumiem komunikat.

Kliknij tu aby zamknąć powiadomienie.

ARCHIWUM DZIAŁU: Radzimy - pomagamy

Windykacyjne nieporozumienie?

dodane 20.05.2013
Otrzymałem pismo z firmy windykacyjnej, z którego wynika, że jestem zobowiązany do spłacenia kredytu, którego wcale nie zaciągnąłem. Wspomniany kredyt podobno został mi udzielony osiem lat temu. Co mogę w tej sytuacji zrobić?   Krystian z Sosnowca   Ekspert radzi   Warto wyjaśnić podstawę powstałej wierzytelności. Zdarza się, że przejęcie wierzytelności przez firmę windykacyjną może oznaczać, że owa wierzytelność jest przedawniona. Z reguły firmy takie skupują długi za kilka procent ich wartości, a następnie liczą, że dłużnicy po otrzymaniu wezwania do zapłaty spłacą swój dług dobrowolnie lub w toku postępowania sądowego nie podniosą zarzutu przedawnienia wierzytelności. Jeśli wierzytelność faktycznie jest przedawniona, nie należy decydować się na podpisanie jakichkolwiek porozumień, ponieważ mogą one być potraktowane jako odnowienie, którego następstwem będzie powstanie nowego zobowiązania.   Niespłacone kredyty bankowe ulegają przedawnieniu po upływie 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W sytuacji gdy kredyt nie jest spłacany, bank może go wypowiedzieć, co oznacza, że całość niespłaconego kredytu staje się wymagalna natychmiast. Bank ma prawo wypowiedzieć umowę kredytu w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu albo w razie utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej. Wynika to bezpośrednio z art. 75 ust. 1 Prawa bankowego. Niepłacenie rat w terminie stanowi niedotrzymanie warunków umowy udzielenia kredytu. Okres wypowiedzenia takiej umowy wynosi 30 dni, a w przypadku zagrożenia upadłością kredytobiorcy – 7 dni, chyba że w umowie przewidziano dłuższy termin.   Przedawnienie może ulec przerwaniu przykładowo na skutek wystąpienia przez bank do sądu z pozwem o zapłatę należności. Po każdym przerwaniu bieg terminu należy liczyć od nowa. Warto przy tym pamiętać, że w okresie, gdy sprawa znajduje się w sądzie, termin przedawnienia w ogóle nie biegnie. Bieg przedawnienia przerywa się m.in. przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje (zgodnie z art. 123 § 1 pkt. 2 kodeksu cywilnego). Uznanie roszczenia w rozumieniu art. 123 § 1 pkt. 2 występuje w wypadku wyraźnego oświadczenia woli lub innego jednoznacznego zachowania się dłużnika wobec wierzyciela, z którego wynika, że dłużnik uważa roszczenie za istniejące.   Agnieszka Rupniewska, prawnik   P.S. Czekam na kolejne pytania nurtujące czytelników Wiadomości Zagłębia.

Zatrudnianie młodocianych

dodane 14.05.2013
Nastolatek może być zatrudniony od chwili ukończenia 16 roku życia. Celem pracy młodocianych pracowników może być zarobek, ale też przygotowanie zawodowe.   W Polsce dopuszczalne jest zatrudnianie osób, które ukończyły 16 rok życia. Aż do osiągnięcia pełnoletniości zatrudnieni nastolatkowie traktowani są jako osoby młodociane i przysługuje im szczególna ochrona. Kolejnym, poza odpowiednim wiekiem, warunkiem zatrudniania młodzieży jest ukończenie gimnazjum oraz przedstawienie świadectwa lekarskiego, że praca danego rodzaju nie zagraża zdrowiu młodocianego. W drodze rozporządzeń możliwe jest jednak wprowadzanie wyjątków od tych zasad, umożliwiających zarówno zatrudnianie osób młodszych jak też niebędących absolwentami gimnazjum. Młodzież, która nie posiada kwalifikacji zawodowych może być zatrudniana wyłączenie w celu przygotowania zawodowego. Pracodawca zobowiązany jest zapewnić młodocianym pracownikom opiekę i pomoc, niezbędną dla ich przystosowania do właściwego wykonywania pracy.   Zatrudniony młodociany zobowiązany jest dokształcać się aż do osiągnięcia 18 roku życia, przy czym pracodawca zobowiązany jest do zwolnienia go od obowiązku świadczenia pracy na czas potrzebny do udziału w zajęciach szkoleniowych, a jeśli tok nauki przygotowania zawodowego nie został zamknięty przez ukończeniem 18 roku życia, wówczas obowiązek dokształcania się wydłużony zostaje do czasu jego zakończenia.   Młodociany może być zatrudniony na podstawie umowy o pracę przy wykonywaniu lekkich prac, które nie mogą powodować zagrożenia dla życia, zdrowia i rozwoju psychofizycznego, a także nie mogą utrudniać młodocianemu wypełniania obowiązku szkolnego. Pracodawca ustala wymiar i rozkład czasu pracy młodocianego, uwzględniając tygodniową liczbę godzin nauki wynikającą z programu nauczania, a także z rozkładu zajęć szkolnych pracownika. Dobowy wymiar czasu pracy młodocianego w wieku do 16 lat nie może jednak przekraczać 6 godzin. Tygodniowy wymiar czasu pracy młodocianego w okresie odbywania zajęć szkolnych nie może przekraczać 12 godzin, natomiast w dniu uczestniczenia w zajęciach szkolnych wymiar czasu pracy nie może przekraczać 2 godzin. Wymiar czasu pracy w okresie ferii szkolnych nie może przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin w tygodniu. Pracownika młodocianego nie można zatrudniać w godzinach nadliczbowych ani też w porze nocnej.   Młodociany uzyskuje z upływem 6 miesięcy od rozpoczęcia pierwszej pracy prawo do urlopu w wymiarze 12 dni roboczych. Z upływem roku pracy uzyskuje natomiast prawo do urlopu w wymiarze 26 dni roboczych, jednak w roku kalendarzowym, w którym kończy on 18 lat, ma prawo do urlopu w wymiarze 20 dni roboczych, jeżeli prawo do urlopu uzyskał przed ukończeniem 18 lat.   Wykonywanie pracy lub innych zajęć zarobkowych przez dziecko do ukończenia przez nie 16 roku życia jest dozwolone wyłącznie na rzecz podmiotu prowadzącego działalność kulturalną, artystyczną, sportową lub reklamową (np. dzieci – aktorzy serali, reklam) i wymaga uprzedniej zgody przedstawiciela ustawowego lub opiekuna tego dziecka, a także zezwolenia właściwego inspektora pracy.   Paulina Jaciuk, aplikantka radcowska

Internetowych zakupów czar

dodane 14.05.2013
Mniej więcej miesiąc temu zakupiłem przez internet używany telewizor. Wcześniej należał on do osoby prywatnej, która nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Właściciel zapewniał mnie, że telewizor wygląda jak nowy i jest zupełnie sprawny. Niestety, po kilku dniach (dokładnie po trzech), okazało się, że nie było to prawdą – telewizor przestał reagować na pilota i sam się włączał i wyłączał. Posiadam zdjęcia, które były właściciel zamieścił na aukcji internetowej i odbiegają one od tego, jak ten telewizor faktycznie wygląda. Próbowałem skontaktować się z byłym właścicielem i chciałem odstąpić od umowy, ale niestety on się nie zgodził. Czy gdybym wystąpił do sądu, to są jakieś szanse, że uda mi się wygrać z nieuczciwym sprzedawcą?   Jakub z Będzina   Ekspert radzi   Wnioskując z tego, co Pan opisał, nie jestem w stanie realnie ocenić szans na Pańską wygraną w sądzie. Należy pamiętać, że zasadą przyjętą w polskim prawie jest to, że sprzedawca pozostaje odpowiedzialny w stosunku do kupującego za wady fizyczne, czyli takie, które zmniejszają wartość rzeczy lub jej użyteczność, jeśli rzecz nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego albo jeśli rzecz została wydana w stanie niezupełnym. Jednakże warto również pamiętać, że sprzedawca jest zwolniony od odpowiedzialności z tytułu rękojmi, a o takiej odpowiedzialności tu właśnie mówimy, jeśli kupujący wiedział o wadzie w chwili zawarcia umowy albo jeśli wady powstały po odebraniu przedmiotu sprzedaży, a nie wynikły z przyczyny tkwiącej już poprzednio w rzeczy sprzedanej. W omawianym przypadku istnieje prawdopodobieństwo, że awaria, o której Pan wspomniał, wynika z wad, które istniały już wcześniej – tuż przed sprzedażą. Można jednak przyjąć z pewną dozą pewności, że w przypadku ewentualnego procesu będzie musiał potwierdzić to biegły.   Często zdarza się, że do umów załącza się oświadczenie kupującego o wiedzy co do stanu technicznego kupowanego przedmiotu. Nie mają jednak one zastosowania do wad, które sprzedawca zataił podstępnie. Należy jednak również ten ewentualny „podstęp” udowadniać. Czytelnik powinien zawiadomić sprzedawcę o wykrytej wadzie w okresie miesiąca od daty jej wykrycia. Jeśli zdarzy się tak, że rzecz sprzedana ma wadę, można od umowy odstąpić albo zażądać obniżenia ceny. Jeśli zaś dojdzie do sytuacji, w której sprzedawca niezwłocznie wymieni rzecz wadliwą, na rzecz wolną od wad albo niezwłocznie wady usunie, wtedy odstąpienie od umowy nie jest możliwe. Warto także nadmienić, że odstąpienie od umowy jest jednostronną czynnością prawną i nie wymaga aprobaty drugiej strony transakcji. Odstąpienie od umowy skutkuje tym, że Czytelnik będzie musiał zwrócić zakupiony przedmiot sprzedawcy a ten z kolei będzie musiał zwrócić kwotę, którą otrzymał za wspomniany towar. Jeśli były właściciel, czyli sprzedawca, nie będzie chciał zwrócić pieniędzy, wówczas konieczne może się okazać złożenie pozwu przeciwko sprzedawcy. Dodatkowo można rozważyć roszczenie od sprzedawcy odszkodowania za koszty będące następstwem zawarcia umowy sprzedaży, jeśli Czytelnik o wadach nie wiedział (np. koszty transportu zakupionego towaru).   Agnieszka Rupniewska, prawnik   P.S. Czekam na kolejne pytania nurtujące czytelników Wiadomości Zagłębia.

Renta socjalna

dodane 14.05.2013
"Wysokość renty socjalnej uzależniona jest od wysokości najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, czyli obecnie 831,15 zł. Stanowi ona 84 proc. tej kwoty. Renta socjalna podlega waloryzacji corocznie od 1 marca. Od 1 marca 2013 r. renta socjalna wynosi 698,17 zł."   Rozmowa z Martą Masłowską-Cichecką, kierownikiem wydziału emerytur i rent w Inspektoracie w Dąbrowie Górniczej sosnowieckiego Oddziału ZUS   W środę, 29 maja od godz.9.00 do godz.14.00 w Oddziale ZUS w Sosnowcu oraz Inspektoratach w Dąbrowie Górniczej, Jaworznie i Zawierciu odbywać się  będzie Dzień Otwarty dla Osób Niepełnosprawnych. Wiele z takich osób pobiera renty: z tytułu niezdolności do pracy, renty rodzinne, a także renty socjalne. Przypomnijmy, czym jest to ostatnie świadczenie.   Renta socjalna przysługuje osobie, która jest pełnoletnia oraz całkowicie niezdolna do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało przed ukończeniem 18. roku życia, albo w trakcie nauki w szkole wyższej przed ukończeniem 25. roku życia bądź też w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury.   Kto ustala niezdolność do pracy?   Ustalenia niezdolności do pracy i przewidywanego okresu jej trwania dokonuje lekarz orzecznik ZUS. W przypadku zgłoszenia sprzeciwu przez wnioskodawcę,  ustalenia niezdolności do pracy dokonuje  komisja lekarska ZUS. Zasady ustalania niezdolności do pracy  określone są w art.12-14  ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS. Renta może być przyznana na stałe lub okresowo.   Na czym polega postępowanie w sprawie przyznania renty socjalnej?   Postępowanie to wszczyna się na wniosek osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego złożony w jednostce organizacyjnej ZUS właściwej ze względu na miejsce zamieszkania.   Jaka jest wysokość renty socjalnej?   Wysokość renty socjalnej uzależniona jest od wysokości najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, czyli obecnie 831,15 zł. Stanowi ona 84 proc. tej kwoty. Renta socjalna podlega waloryzacji corocznie od 1 marca. Od 1 marca 2013 r. renta socjalna wynosi 698,17 zł.   Czy o rentę socjalną może ubiegać się osoba pobierająca rentę rodzinną?   Osoba uprawniona do renty rodzinnej, może ubiegać się o rentę socjalną. W przypadku zbiegu uprawnień do reny socjalnej z uprawnieniem do renty rodzinnej kwota renty socjalnej ulega takiemu obniżeniu, aby łączna kwota obu świadczeń nie przekraczała 200% kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Renta socjalna nie przysługuje, jeżeli kwota renty  rodzinnej  przekracza 200% kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy tj. 1662,30 zł.   A co, jeśli przekroczy?   Wówczas obniżeniu podlega wysokość renty socjalnej, która jednak nie może być niższa aniżeli 83,12 zł – czyli 10 proc. kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.   Rozmawiała: Joanna Biniecka

Akcja dla osób niepełnosprawnych

dodane 01.05.2013
"Na Sali Obsługi Klientów w naszych placówkach będą dyżurowały zespoły ekspertów ZUS oraz innych instytucji. W Sosnowcu będą to przedstawiciele Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, Zespołu Orzekania o Niepełnosprawności, Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji oraz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych."   Rozmowa z Romanem Malikiem, zastępcą dyrektora ds. Świadczeń sosnowieckiego Oddziału ZUS   Już po raz piąty w Oddziale ZUS w Sosnowcu oraz w Inspektoratach w Dąbrowie Górniczej, Jaworznie i Zawierciu zostanie zorganizowany Dzień Otwarty dla Osób Niepełnosprawnych.   Tak, zgodnie z tradycją taka akcja odbywa się raz w roku. Jej celem jest upowszechnianie wiedzy o prawach osób niepełnosprawnych w zakresie ubezpieczeń społecznych, rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz aktywizacji zawodowej. W tym roku zapraszamy wszystkich zainteresowanych w środę, 29 maja, od godz.9.00 do 14.00.   Co dokładnie zaplanowano?   Na Sali Obsługi Klientów w naszych placówkach będą dyżurowały zespoły ekspertów ZUS oraz innych instytucji. W Sosnowcu będą to przedstawiciele Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, Zespołu Orzekania o Niepełnosprawności, Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji oraz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Do Inspektoratu w Dąbrowie Górniczej zaprosiliśmy ekspertów ze Stowarzyszenia na rzecz Osób Niepełnosprawnych „Otwarte Serce” oraz z Powiatowego Urzędu Pracy, a do Jaworzna – z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, Powiatowego Urzędu Pracy, a także pełnomocnika miasta ds. osób niepełnosprawnych. Przedstawiciele MOPS-u i PUP-u będą obecni także w Zawierciu, gdzie ponadto dyżurować będzie reprezentant Centrum Pomocy Rodzinie. A więc w jednym budynku, w jednym pomieszczeniu, osoby zainteresowane będą mogły uzyskać takie informacje i rady, po które na co dzień trzeba udawać się do kilku, niejednokrotnie odległych od siebie miejsc.   Dzień Otwarty dal Osób Niepełnosprawnych to nie jedyna inicjatywa edukacyjna ZUS-u...   Tych inicjatyw jest znacznie więcej. Organizujemy Dzień Seniora, Dni Ubezpieczonego, a także szkolenia dla wszystkich grup naszych klientów. Najbliższe szkolenie odbędzie się 27 maja, a dotyczyło będzie zasad nabywania prawa do emerytury z funduszu ubezpieczeń społecznych od 1 stycznia 2013 r.  Szkolenie to zostało już zapowiedziane w „Wiadomościach Zagłębia”, toteż Czytelników, którzy chcą poznać szczegóły, zapraszamy do archiwum wydania internetowego gazety.   Rozmawiała: Joanna Biniecka  

Drażliwy konsumencki problem

dodane 30.04.2013
Radzi Adrianna Peć, miejski rzecznik konsumenta w Sosnowcu   Mam problem z reklamacją walizki. W listopadzie ubiegłego roku w jednym z hipermarketów kupiłem walizkę. W połowie grudnia podczas podróży zagranicznej walizka popsuła się. Od razu urwała się rączka, a wnętrze walizki popękało. Po powrocie do kraju w połowie marca zgłosiłem się do sprzedawcy z walizką celem jej reklamacji. Zażądałem zwrotu gotówki gdyż nie chciałem już walizki, która od razu się psuje. Sprzedawca odpowiedział, że reklamację odrzuca bo jest już za późno. Proszę o informację, czy rzeczywiście nie mam prawa reklamować takiego bubla?   Uprawnienia reklamacyjne kupującego zostały określone w ustawie z dnia 27.07.2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej i zmianie kodeksu cywilnego. Zgodnie z tymi przepisami kupujący, który przed upływem 2 lat od daty wydania towaru stwierdza, że jest on niezgodny z umową, np. ma wady, ma prawo żądać od sprzedawcy doprowadzenia towaru do stanu zgodności z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę. W drugiej kolejności, jeżeli naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów, albo gdy sprzedawca nie zdołał naprawić albo wymienić rzeczy w odpowiednim czasie, kupujący może od umowy odstąpić żądając zwrotu ceny, jeśli niezgodność ma charakter istotny, albo żądać obniżenia ceny, jeśli niezgodność jest nieistotna - bagatelna, ma nikłe znaczenie.   Tylko w sytuacji, gdy naprawa albo wymiana narażałaby kupującego na znaczne  niedogodności, może on od razu odstąpić od umowy lub żądać obniżenia ceny. Pojęcie znacznych niedogodności nie zostało zdefiniowane w ustawie, a to oznacza, że ocena, czy mamy z nimi do czynienia, wymaga analizy indywidualnego przypadku. Z uprawnień, o których mowa wyżej, kupujący ma prawo korzystać o ile niezgodność towaru z umową została stwierdzona przed upływem 2 lat od wydania towaru, pod warunkiem jednak, że zawiadomi sprzedawcę o niezgodności nie później niż 2 miesiące od jej stwierdzenia.   Przepisy ustawy o sprzedaży konsumenckiej nakładają na kupującego obowiązek powiadomienia sprzedawcy o niezgodności towaru z umową, z zaniechaniem którego związany jest dotkliwy rygor. Mianowicie brak zawiadomienia powoduje, że kupujący traci uprawnienia do żądania doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową, co oznacza, że sprzedawca nie ma obowiązku realizować reklamacji.   Przepisy stanowią, że do zachowania terminu 2 miesięcy wystarczy wysłanie zawiadomienia przed jego upływem. Obowiązek zawiadomienia nie musi być realizowany w żadnej  szczególnej formie. Najlepszą oczywiście, ze względów dowodowych, jest  forma pisemna, która w razie wątpliwości pozwala wykazać, że kupujący dopełnił aktu staranności jakim jest zawiadomienie sprzedawcy. Obowiązek zawiadomienia nie oznacza, że kupujący musi się zgłosić do sprzedawcy osobiście. Nawet nie będąc w miejscu zakupu, kupujący może wysłać np. list z zawiadomieniem o stwierdzonej wadzie tak, aby nie narazić się na utratę uprawnień ustawowych. W sytuacji zaś, gdy kupujący nie dochowa terminu 2 miesięcy i nie zawiadomi sprzedawcy - niestety utraci prawo do naprawy albo wymiany towaru na nowy, a w dalszej kolejności do obniżenia ceny lub odstąpienia od umowy.   Przepis o obowiązku zawiadomienia sprzedawcy o niegodności wzbudza niezmiennie wiele emocji po stronie spóźnionych konsumentów. Warto nadmienić, że w poprzednio obowiązujących w obrocie konsumenckim przepisach kodeksu cywilnego, kupujący miał na zawiadomienie tylko miesiąc, a obecnie termin ten jest dwukrotnie dłuższy.   KONSUMENCIE PAMIĘTAJ!   Chcesz korzystać ze swoich praw składaj reklamację jak najszybciej, po zauważeniu niezgodności, nie później niż 2 miesiące od jej stwierdzenia.

Zawirowania lokatorskie

dodane 30.04.2013
Mam kłopot ze spółdzielnią mieszkaniową. Jakiś czas temu wspomniana spółdzielnia przydzieliła mi jeden ze swoich lokali (pustostan). W zamian za to wyremontowałem tenże lokal i wprowadziłem się do niego. Zaznaczam, że remont został wykonany solidnie i był na tyle kosztowny, że zaciągnąłem kredyt w banku, który spłacam do dziś. Sytuacja życiowa ułożyła mi się tak, że wypłata znacznie zmalała, a bank zajmuje całe moje wynagrodzenie. W tej sytuacji pojawił się problem z zapłatą czynszu za mieszkanie. Spółdzielnia zareagowała dość szybko i wypowiedziała mi umowę najmu. Znalazłem się w nieciekawej sytuacji. Chciałbym odzyskać pieniądze, które otrzymałem z kredytu, ale w umowie najmu jest napisane, że zwrot tych kosztów nie należy mi się. Czy jest dla mnie jakiś ratunek?   Krzysztof z Będzina   Ekspert radzi   Rozumiem, że znalazł się Pan w położeniu trudnym i jednocześnie krzywdzącym. Odnosząc się jednak do meritum – na podstawie uregulowań kodeksu cywilnego warto wspomnieć, że strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swojego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się ustawie ani zasadom współżycia społecznego. W omawianym przypadku spółdzielnia postępuje w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego i społeczno – gospodarczym przeznaczeniem prawa. Warto również stwierdzić, że czynność prawna, która jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego jest nieważna.   W omawianym przykładzie, nieważnością dotknięty jest wspomniany fragment umowy, który stanowi o braku obowiązku zwrotu nakładów. Powołując się na art. 5 kodeksu cywilnego nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Warto również odwołać się do innego przepisu – otóż  art. 388 kodeksu cywilnego stanowi o wyzysku, bowiem jeżeli jedna ze stron, wyzyskując przymusowe położenie, niedołęstwo lub niedoświadczenie drugiej strony, w zamian za swoje świadczenie przyjmuje albo zastrzega dla siebie lub dla osoby trzeciej świadczenie, którego wartość w chwili zawarcia umowy przewyższa w rażącym stopniu wartość jej własnego świadczenia, druga strona może żądać zmniejszenia swego świadczenia lub zwiększenia należnego jej świadczenia, a w wypadku gdy jedno i drugie byłoby nadmiernie utrudnione, może ona żądać unieważnienia umowy. Uprawnienia te wygasają z upływem lat dwóch od dnia zawarcia umowy.   Właśnie odwołując się do przywołanych przeze mnie artykułów uważam, że Czytelnik powinien stanowczo walczyć ze spółdzielnią o zwrot poniesionych nakładów finansowych, pomimo że warunki określone w umowie są dla Czytelnika niekorzystne.   Agnieszka Rupniewska, prawnik   P. S. Czekam na kolejne pytania nurtujące czytelników Wiadomości Zagłębia.

Nowe zasady przyznawania świadczeń pielęgnacyjnych

dodane 30.04.2013
Z początkiem roku weszły w życie znowelizowane przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych, wprowadzające między innymi zmiany w przyznawaniu świadczeń pielęgnacyjnych. Nowe przepisy zawęziły krąg osób mogących ubiegać się o powyższe świadczenie, a ponadto wprowadziły novum w postaci  nieznanego dotychczas specjalnego zasiłku opiekuńczego.   Jak zostało wspomniane, zmienione przepisy ustawy weszły w życie 1 stycznia bieżącego roku. Jednak zapisy dotyczące wysokości świadczenia pielęgnacyjnego zmienią się dopiero od dnia 1 lipca 2013 roku. Osoby dotychczas uprawnione do pobierania tego świadczenia zachowują to prawo do dnia 30 czerwca 2013 roku. Ustawa wyróżnia trzy rodzaje świadczeń opiekuńczych: zasiłek pielęgnacyjny, specjalny zasiłek opiekuńczy oraz świadczenie pielęgnacyjne.   Obecnie zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się celem częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby, w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Wobec czego przysługuje on: niepełnosprawnemu dziecku; osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności; osobie która ukończyła 75 lat. Dodatkowo zasiłek przyznany będzie osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 lat, legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, o ile niepełnosprawność ta powstała przed osiągnięciem 21 roku życia.   W ustawie pojawia się jednak zastrzeżenie, że wyżej wymienionym osobom nie będzie przysługiwać świadczenie, jeśli członkom ich rodzin przysługują świadczenia na pokrycie wydatków związanych z pielęgnacją tych osób, uzyskane za granicą. Osoba umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie także nie będzie mogła ubiegać się o zasiłek. Jego wysokość, zgodnie z przepisami, wynosi 153 zł miesięcznie.   Nowością są przepisy dotyczące specjalnego zasiłku opiekuńczego przysługującego osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny, jeśli zrezygnują z pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą o orzeczonym znacznym stopniu niepełnosprawności, lub niepełnosprawności wraz z ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji czy edukacji. Dodatkowo należy spełniać też kryterium dochodowe, czyli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę, w przeliczeniu na 1 osobę, nie może przekraczać kwoty 623 zł. Natomiast sama kwota, jaką otrzymuje się po jego przyznaniu, wynosi 520 zł. Ustawa określa także negatywne przesłanki, które uniemożliwią uzyskanie specjalnego zasiłku, ale w tym miejscu je pominiemy.   Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej: matce albo ojcu; opiekunowi faktycznemu dziecka; osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną; innym osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny. Osoby te mogą ubiegać się o przyznanie świadczenia, jeżeli rezygnują z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad osobą posiadającą między innymi: orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności.   Dodatkowym kryterium jest stwierdzenie niepełnosprawności u osoby wymagającej opieki, która powstała: nie później niż do ukończenia 18 roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak do ukończenia najwyżej 25 lat. Kwota świadczenia pielęgnacyjnego wynosi 520 zł miesięcznie, od 1 lipca bieżącego roku będzie to 620 zł.   Aby starać się o uzyskanie wskazanych świadczeń, należy udać się do właściwego urzędu gminy lub miasta i złożyć odpowiedni wniosek wraz z niezbędnymi dokumentami, np. świadczącymi o orzeczonej niepełnosprawności. Decyzja o przyznaniu świadczenia powinna zostać wydana w ciągu 30 dni od daty złożenia kompletu dokumentów. Samo złożenie wniosku jest wolne od opłat.   Patryk Żmija, prawnik

Zmiany w prawie telekomunikacyjnym

dodane 28.04.2013
Radzi Adrianna Peć, miejski rzecznik konsumenta w Sosnowcu   Od  21 stycznia br. obowiązują zmiany prawa telekomunikacyjnego, które między innymi dotyczą abonentów będących konsumentami, czyli zawierającymi umowy dla osobistych potrzeb niezwiązanych z działalnością gospodarczą i zawodową.   Dotychczas umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawierano w formie pisemnej. Obecne przepisy dopuszczają możliwość zawarcia umowy w formie elektronicznej, za pomocą formularza udostępnionego na stronie operatora. Niestety, przepisy nie regulują samej formy elektronicznej i w takim kształcie budzą wątpliwości oraz powodują ryzyko, zarówno po stronie operatorów jak i konsumentów. Nie ma jasno określonych zasad określających moment zawarcia umowy, a przede wszystkim weryfikacji abonenta. Obecnie początkowa umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych nie może być zawarta na dłuższy okres niż 24 miesiące, a operatorzy muszą mieć w swoich ofertach umowy z okresem  nie dłuższym niż 12 miesięcy.   Nowości dotyczą również dokonywania zmiany umów na odległość, np. przez telefon. Bardzo często zdarza się tak, że konsument decyduje się na zmianę już trwającej umowy w drodze kontaktu telefonicznego, gdy kontaktuje się z nim telemarketer proponując nowe promocyjne warunki. Często też na tym tle dochodzi do sporów co do treści uzgodnień i  oferowanych warunków. Obecnie operatorzy mają obowiązek utrwalić i przechowywać oświadczenie abonenta o zmianie umowy przez cały okres trwania umowy na zmienionych warunkach i, co bardzo ważne, udostępniać je na żądanie konsumenta np. w trakcie postępowania reklamacyjnego. W przypadku zmiany umowy dokonywanej telefonicznie,  utrwalona powinna być cała rozmowa. Jest to bardzo ważna zmiana w stosunku do dotychczas obowiązujących przepisów, gdzie przechowywanie nagrania ograniczone było do 12 miesięcy, a operatorzy nie byli zobowiązani do udostępniania nagrań.   Dotychczas operatorzy zobligowani byli do potwierdzenia zmian umowy w formie pisemnej. Obecnie nie ma konieczności potwierdzenia pisemnego, jeśli zmiana została dokonana została przy pomocy środków porozumiewania się na odległość, np. telefon czy internet. Wystarczy, że nowe warunki umowy zostaną przesłane na adres poczty elektronicznej konsumenta.  Dopiero gdy nie będzie możliwości przesłania potwierdzenia elektronicznie albo konsument tego zażąda, operatorzy będą zobowiązani do przesłania pisemnego potwierdzenia. Najbezpieczniej jest zatem zażądać pisemnego potwierdzenia. Nadal zasadą jest, że abonentowi przysługuje prawo do odstąpienia od zmiany warunków umowy poprzez złożenie oświadczenia w formie pisemnej w terminie 10 dni od dnia otrzymania potwierdzenia o zmianie umowy. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego  upływem.   Bardzo istotną zmianą jest również brak możliwości obciążenia abonenta karą w postaci przyznanej  ulgi za przedterminowe rozwiązanie umowy, jeśli nie doszło do aktywowania usług. Jeśli zatem do rozwiązania umowy terminowej dojdzie przed rozpoczęciem świadczenia usług, operator nie będzie mógł obciążyć konsumenta karą. Wyjątkiem będzie sytuacja, gdy przedmiot ulgi stanowi telekomunikacyjne urządzenie końcowe, np. telefon. Obecne przepisy wymagają, aby umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych wymagająca formy pisemnej lub elektronicznej była sformułowana w jasnej, zrozumiałej i łatwo dostępnej formie.   Konsumencie pamiętaj!   Zmiana umowy wynikająca ze zmiany prawa nie uprawnia abonenta do wypowiedzenia dotychczasowej umowy bez ponoszenia kosztów – w przypadku braku akceptacji zmian, konsument może wypowiedzieć umowę, jednakże operator jest uprawniony do żądania zwrotu przyznanej ulgi zgodnie z Prawem Telekomunikacyjnym.

Choroba najbliższych

dodane 28.04.2013
"Aby otrzymać zasiłek należy wypełnić druk ZUS-15, a w przypadku gdy opieka dotyczy chorego dziecka lub innego członka rodziny, konieczne będzie zaświadczenie lekarskie na druku ZUS ZLA. Natomiast wysokość zasiłku wynosi 80 proc. podstawy wymiaru."   Rozmowa z Agatą Kładź, kierownikiem wydziału zasiłków w Inspektoracie ZUS w Dąbrowie Górniczej   Dla kogo przeznaczony jest zasiłek opiekuńczy?   Świadczenie to przysługuje ubezpieczonemu zwolnionemu z wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem w wieku do 14. lat lub innym chorym członkiem rodziny, czyli dzieckiem powyżej 14. roku życia, małżonkiem, rodzicami, teściami, wnukami, dziadkami i rodzeństwem. Oprócz ww. przypadków zasiłek opiekuńczy przysługuje z powodu konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem do ukończenia 8 lat w przypadku nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których uczęszcza dziecko, choroby lub pobytu w szpitalu małżonka ubezpieczonego stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli choroba ta lub pobyt w szpitalu uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad zdrowym dzieckiem   Czy każdy, kto spełni wymienione warunki otrzyma zasiłek opiekuńczy?   Jak już wspomniałam, należy podlegać ubezpieczeniu chorobowemu, które nie dla wszystkich grup wykonujących pracę jest obowiązkowe – np. dla osób prowadzących działalność gospodarczą jest dobrowolne, a więc jeśli takie osoby nie skorzystają z możliwości tego ubezpieczenia lub będą zalegały ze składkami, zasiłku opiekuńczego nie otrzymają. Natomiast ubezpieczenie chorobowe jest obowiązkowe dla pracowników. Drugim warunkiem otrzymania zasiłku jest to, aby poza ubezpieczonym nie było innych członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, którzy mogliby zapewnić opiekę. Jednak warunek ten nie dotyczy opieki nad chorym dzieckiem w wieku do dwóch lat.   Jak długo można otrzymywać zasiłek opiekuńczy?   W przypadku opieki nad dziećmi do 14. lat zasiłek może być wypłacany maksymalnie przez 60 dni w ciągu roku kalendarzowego, a jeśli opieka jest sprawowana nad członkami rodziny, okres ten wynosi 14 dni. Natomiast jeśli opieka jest sprawowana zarówno nad dziećmi jak i innymi członkami rodziny, maksymalny czas otrzymywania zasiłku również nie może być dłuższy niż 60 dni, czyli nie można np. na zsumować 60 dni i 14 dni.   Czy trzeba złożyć wniosek o zasiłek i jaka jest jego wysokość?   Aby otrzymać zasiłek należy wypełnić druk ZUS-15, a w przypadku gdy opieka dotyczy chorego dziecka lub innego członka rodziny, konieczne będzie zaświadczenie lekarskie na druku ZUS ZLA. Natomiast wysokość zasiłku wynosi 80 proc. podstawy wymiaru.   Czy istotny jest staż ubezpieczeniowy?   Nie, wystarczy samo podleganie ubezpieczeniu chorobowemu.   Rozmawiała Joanna Biniecka
Wróć

Alert

 

Jesteś świadkiem ważnego wydarzenia?
Urzędnicza bezmyślność dobrowadza Cię do szału?
Wiesz o czymś, co może zainteresować media?

 

Napisz do "Wiadomości Zagłębia": redakcja@wiadomoscizaglebia.pl

KONKURSY

 

 

PRACA

 

 

 

 

Adres redakcji:

"Wiadomości Zagłębia"
ul. Kilińskiego 43

41-200 Sosnowiec

e-mail: redakcja@wiadomoscizaglebia.pl